Proso

tłum. albert kwiatkowski

umowa małżeńska (aqd) - w Iranie ceremonia ślubu składa się z: zaręczyn (namzadi), zawarcia umowy małżeńskiej (aqd) i wesela (arusi). Podczas ceremonii zawarcia umowy małżeńskiej czytana jest umowa, która następnie jest akceptowana i podpisywana. Wesele może odbyć się nawet kilka lat po podpisaniu umowy małżeńskiej. Aqd ustanawia prawny związek między panem młodym i panną młodą. Zawarcie umowy małżeńskiej odbywa się w domu panny młodej. Jednym z ważnych obrzędów, które towarzyszą zawarciu umowy małżeńskiej jest sofre-je aqd.

sofre-je aqd - jest to obrus, który rozkłada się w domu panny młodej podczas uroczystości zawarcia umowy małżeńskiej. Na obrusie tym ustawiane są przedmioty o symbolicznym znaczeniu, które mają zapewnić pannie młodej szczęście w małżeństwie. Przedmioty te różnią się w zależności od regionu kraju. Panna młoda siada na nim twarzą w stronę Mekki. Na przeciwległym brzegu sofre ustawia się lustro zwane lustrem szczęścia - dar od pana młodego (powinno ono być pierwszym przedmiotem wniesionym do nowego domu młodej pary), po którego obu stronach stoi świecznik: jeden reprezentuje pana młodego, drugi pannę młodą (podczas ceremonii świece się palą, co symbolizuje szczęśliwe i długie życie). Dla zapewnienia pomyślności pod sofre-je aqd może zostać rozsypana pszenica lub sól. Inne przedmioty, które znajdują się na sofre-je aqd wiążą się ze słodyczą, lub płodnością. Wśród nich jest nan-e sangak (pieczony na kamieniach chleb, na którym ziarnami maku wypisano życzenia szczęścia), orzechy, jajka... Przed lustrem kładzie się modlitewny dywanik, a na nim Koran, którego fragment panna młoda może czytać podczas ceremonii.

sejjed - potomek Mahometa. Sejjedzi ubierają się w zielone szaty.

źródło: Ahmad Szamlu, Ketab-e kucze, t. 2.