Przysłowia 1 - 20

  1. Łatwo zostać duchownym, lecz trudno stać się człowiekiem.
  2. Kogo o poranku słońce nie rozgrzało, tego nie rozgrzeje, gdy będzie zachodzić.
  3. Woda wie, gdzie leży oaza.
  4. Z powodu jednej róży sto cierni wodę pije.
  5. Człowiek jest twardszy niż głaz i bardziej kruchy niż kwiat.
  6. Woda jest w dzbanie, a my jesteśmy spragnieni,
    przyjaciel jest w domu, a my po świecie wędrujemy.
  7. Ogień nie ma ni wrogów ni przyjaciół.
  8. Woda swoją drogę znajdzie.
  9. Człowiek bez dzieci jest jak król bez zmartwień.
  10. Wylanej wody nie zbierzesz do dzbana.
  11. Choć człowiek skrzydeł nie ma, latać może.
  12. Gdy woda przestaje płynąć, śmierdzieć zaczyna.
  13. Człowiek nieśmiały głodny wstaje od stołu.
  14. Woda życia płynie w ciemnościach.*
  15. Wszystko, co na świecie jest w człowieku również jest.
  16. Im głębsza woda, tym spokojniejsza.
  17. Na ziemi ciężko, a niebo daleko.
  18. Wolno idź, lecz wciąż idź.
  19. Wodę, która w rzece płynie,
    tak swój jak i obcy pije.
  20. Gdy głupi mówi, mądrym musi być ten, który słucha.

tłum. albert kwiatkowski

przysłowie 14 - według irańskich wierzeń źródło wody życia miało się znajdować na krańcach północy, w całkowitych ciemnościach. Jedyną osobą, która tam dotarła i napiła się tej wody, dzięki czemu zdobyła nieśmiertelność, miał być Chezr - święty, prorok z legendy arabskiej, patron podróżnych. Uważa się, że to on jest tajemniczym przewodnikiem Mojżesza w historii, o której opowiada jedna z sur Koranu (Koran, Sura XVIII:65-82).

źródło: Ahmad Szamlu, Katab-e kucze.