Karagöz - turecki teatr cieni

Wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Ludzkości turecki teatr cieni to jedna z kilku tego typu tradycyjnych technik teatralnych, jakie możemy spotkać w Azji.

Karagöz aż do końca XIX wieku był w Turcji bardzo popularną rozrywką. Lubili go wszyscy: ludzie prości i wykształceni, żołnierze i kobiety, starzy i młodzi.

Niektóre spektakle to adaptacje wschodnich legend i romantycznych eposów znanych na Bliskim Wschodzie, ale większość opowiada o przygodach pary przyjaciół, którzy wciąż pakują się w różnego rodzaju tarapaty: Karagöza, od którego imienia teatr wziął swoją nazwę, oraz Hacivata. Karagöz jest prosty, niewykształcony i rubaszny, a Hacivat to jego przeciwieństwo. Różni ich wszystko - są jak ogień i woda - lecz bez siebie nie mogą żyć.

Tej dwójce towarzyszy cała plejada postaci, którymi są zazwyczaj przedstawiciele mniejszości i grup społecznych zamieszkujących dawny Stambuł. Są wśród nich muzułmanie, chrześcijanie i Żydzi, Kurdowie, Arabowie, Ormianie i Grecy, przybysze z Anatolii i znad Morza Czarnego, a także goście z Iranu i Europy. Są kobiety, tancerze i tancerki, pijacy, opiumiści, bandyci oraz wszelkiego rodzaju dziwacy, jakich można było spotkać niegdyś na ulicach Stambułu. Każda z tych postaci ma właściwy sobie charakter, język oraz sposób bycia i przedstawiana jest w sposób dowcipny, z przymrużeniem oka.

Beberuhi