Legenda o Huszkarze i Szahtarene

Dawno temu, tam gdzie dziś leży Kandahar,* żył pewien król, który miał dwie żony. Pierwsza urodziła mu siedmiu csynów, a druga jednego - Huszkara, który był najmłodszy i najprzystojniejszy z nich. Ojciec bardzo go kochał, dbał o jego wykształcenie i sprawność fizyczną. Chłopiec wyrósł na prawego i silnego młodzieńca. Był świetnym sportowcem i zapaśnikiem, a tak bardzo wyróżniał się we wszelkich konkurencjach, że jego bracia zazdrościli mu, czując zarazem przed nim strach. W końcu postanowili się go pozbyć.

Pewnej nocy pojechali z nim w góry, tam napadli go, chcąc zabić. Huszkar jednak pokonał ich. Po czym każdego z braci wsadził na konia, przywiązał i puścił wolno, sam zaś wrócił do domu i opowiedział o wszystkim matce. Usłyszawszy to, kobieta zdjęła ze ściany miecz i rzekła:

- To miecz twego ojca. Weź go, weź też najlepszego konia i opuść królestwo."

Huszkar pożegnał rodziców i ruszył w stronę Peszawaru*. Po kilku dniach dojechał do wsi Adam Chana. Postanowił przenocować, lecz gdy zszedł z konia, zjawił się jakiś człowiek, który oznajmił, że przyjeżdżając tu, naruszył prawo i musi natychmiast odjechać. Młodzieniec nie posłuchał słów mężczyzny, wtedy to nieznajomy, przyjaciel Adam Chana, dobył miecza. Długo walczyli ze sobą, lecz w końcu Huszkar zwyciężył, zabijając przeciwnika.

Wieść o tym szybko dotarła do Adam Chana. Kazał on przyprowadzić młodzieńca, a gdy go zobaczył, polubił i poprosił, aby został w wiosce. Huszkar zgodził się i zostali przyjaciółmi. W jego sąsiedztwie mieszkała pewna dziewczyna. Na imię miała Szahtarene i uchodziła za najpiękniejszą dziewczynę w okolicy. Huszkar marzył o spotkaniu z nią, aż w końcu pokochał ją, zupełnie ni o niej nie wiedząc. Mijały tygodnie, młodzieniec był coraz smutniejszy i coraz gorzej wyglądał. Adam Chan widział to, a gdy zapytał o powód, Huszkar opowiedział o swojej miłości do Szahtarene. Adam Chan zdecydował, że przyjaciel powinien się spotkać z dziewczyną, mimo iż była ona obiecana za żonę pewnemu bogatemu młodzieńcowi o imieniu Karam Chan.

Pewnego dnia Huszkar poszedł do wioski, gdzie mieszkała Szahtarene. Odszukał wdowę, która ją znała i poprosił, aby pomogła mu spotkać się z dziewczyną. Kobieta ułożyła bukiet z kwiatów, a młodzieniec ukrył w nim karteczkę, na której wyznał dziewczynie miłość. Wdowa zaniosła bukiet Szahtarene, mówiąc, że zrobił go jej syn. Dziewczyna chciała się z nim spotkać, aby podziękować za kwiaty. Wdowa powiedziała, że jej syn przyjdzie do niej w nocy przebrany za derwisza. Tak też Huszkar uczynił. Dano mu tam jałmużnę i zaproszono do środka. Gdy dziewczyna ujrzała młodzieńca, poczuła jego miłość, a wtedy i jej serce wypełniło uczucie. Ostrzegła go jednak, że jeśli naprawdę ją kocha, musi ją porwać, gdyż została już obiecana Karam Chanowi. Młodzi ułożyli plan ucieczki, zgodnie z którym Szahtarene, dostawszy zgodę ojca, poszła na grób swoich dziadków. Tam w ukryciu czekał na nią Huszkar. Dziewczyna rozerwała swój naszyjnik i rozrzuciła szlachetne kamienie wokół grobu, a gdy jej towarzyszki zajęte były ich zbieraniem, pobiegła do ukochanego i razem pojechali konno do zamku Adam Chana.

Gdy Karam Chan o tym usłyszał, zebrał ludzi i ruszył za nimi. Obległ zamek Adam Chana, jednak Huszkar tajemnym przejściem opuścił twierdzę i zaszedł go od tyłu. Rywale starli się ze sobą. Najpierw potykali się konno, a gdy ich konie padły od ran, walczyli pieszo na miecze i sztylety. Młodszy i silniejszy Huszkar zwyciężył. Ciężko ranny Karam Chan przed śmiercią powiedział, aby młodzieniec dobrze opiekował się Szahtarene.

Huszkar poślubił dziewczynę i zbudował wspaniały zamek niedaleko zamku Adam Chana. Przeżyli w nim wiele lat. Niedaleko miejsca, gdzie zginął Karam Chan położył zaś kamień, aby upamietnić przeciwnika. Legenda mówi, że ten kamień, widzą tylko najdzielniejsi rycerze.

tłum. albert kwiatkowski

Kandahar - miasto w płd.-wsch. Afganistanie. Na początku XVIII stulecia, przez prawie pół wieku był stolicą Afganistanu. Znajduje się tam mauzoleum Ahmada Szaha Durraniego, twórcy samodzielnego państwa afgańskiego. W Mauzoleum tym przechowywane sa szczątki szaty, która według legendy należała do Mahometa.
Peszawar - główny ośrodek buddyjsko-hellenistycznego królestwa Gandary, a potem stolica buddyjskiego państwa Kuszanów. W VIII w. podbity przez Afganów i od tamtej pory kilkakrotnie przez nich tracony i zdobywany. Ważne miasto w historii Afganistanu.

źródło: Ahmad Dżawid, B. Parker, Legends of Afganistan, Kabul, lata siedemdziesiąte XX wieku.