Legenda o Adam Chanie i Durchanai

W czasach, gdy Akbar Wielki* rządził Imperium Mogolskim,* na ziemiach, które obecnie należą do Pakistanu, żyli w sąsiednich wioskach dwaj wodzowie plemion: Asan Chan z plemienia Jusuwzai i Tozu Chan z plemienia Mattakbel. Obaj przez wiele lat nie mogli doczekał się dzieci, aż pewnego razu jakiś derwisz odwiedził ich wioski i dał im daktyle. Gdy zjedli owoce, ich żonom urosły brzuchy i na świat przyszło dwoje dzieci. Asan Chanowi urodził się syn, a Tozu Chanowi córka. Chłopcu dali na imię Adam Chan, a dziewczynce Durchanai.

Kiedy dzieci podrosły, zostały wysłane do medres*, gdzie mułłowie uczyli je Koranu, matematyki, filozofii, prawa... Adam Chan wyróżniał się spośród innych chłopców. Oprócz tego nauczył się pięknie grać na robabie.* Durchanai zaś słynęła z urody. Pewnego dnia nauczyciel Adam Chana nie potrafił odpowiedzieć na jego pytanie i poradził, aby zapytał mułły* z sąsiedniej wioski. Młodzieniec tak zrobił. W drodze do meczetu spotkał Durchanai i pomyślał, że to najpiękniejsza dziewczyna, jaką kiedykolwiek widział. Przystanął i zpoczął rozmowę. Durchanai bardzo mu się spodobała i zakochał się. Z wzajemnością.

Minęły lata i Adam Chan został jednym z przywódców plamienia. Pewnego dnia w wiosce Asan Chana wyprawiono wesele, na którym tańczyła przed gośćmi dziewczyna. Na imię miała Tutia i była z dobrego rodu. Asam Chan wybrał ją na żonę dla syna. Po kilku miesiącach Adam i Tutia pobrali się, mimo że mężczyzna wciąż kochał piękną Durchanai.

Wkrótce czas przyszedł i na Durchanai. Ojciec wybrał jej męża z jednej spośród najbardziej zasłużonych dla plemienia rodzin. Dziewczyna jednak nie była szczęśliwa, gdyż wciąż kochała Adam Chana. Mimo tego ślub się odbył i wyszła za mąż za Pajana. W nocy mężczyzna przyszedł do swojej świeżo poślubionej żony, lecz ona ostrzegła, że zabije się, jeśli jej dotknie. Od tej pory większość czasu spędzała samotnie w swojej izbie.

Pewnego wieczoru poszła na przyjęcie do swojej najbliższej przyjaciółki. Spotkała tam Adam Chana, który grał na robabie. Mimo lat, które upłynęły, nadal się kochali i postanowili uciec. Wszystko dokładnie zaplanowali i po kilku dniach Adam Chan przyjechał z przyjaciółmi po Durchanai i zabrał ją ze sobą.

Pajan odkrył, co się stało, skrzyknął swoich ludzi i ruszył w pogoń. Dogonił zbiegów niedaleko północnej przełęczy i na szerokiej równinie rozgorzała zacięta walka, która trwała wiele godzin. Gdy słońce chyliło się ku zachodowi, równina pokryta była ciałami zabitych i rannych, wśród których był Adam Chan. Pajan wsadził go na konia i ruszył do jego wioski, lecz ranny wkrótce zmarł. Pochowano go w połowie drogi między jego rodzinną wioską, a wioską, gdzie mieszkała Durchanai.

Pajan zabrał Durchanai do domu. Dziewczyna powiedziała, że zostanie u niego, skoro tak musi być, lecz nie będzie jego żoną. Mijały tygodnie, a Durchanai z dnia na dzień traciła siły i urodę. Pewnej nocy poszła po kryjomu na grób Adam Chana. Następnego dnia Pajan znalazł ją tam martwą. Pochowano ją w grobie, w którym leżał Adam Chan.

Ludzie mawiają, że ci, którzy chcą pięknie grać na robabie, powinni wziąć drewno na instrument z drzew, które wyrosły na grobie Adam Chana.

tłum. albert kwiatkowski

Akbar Wielki - jeden z największych władców Imperium Mogołów. Panował od 1556 do 1605 roku i doprowadził do zjednoczenia prawie całych Indii.
Imperium Mogolskie - państwo założone na obszarze Indii w 1519 roku przez Babura, potomka Tamerlana.
medresa - szkoła przy meczecie.
robab - rodzaj lutni, narodowy instrument Afgańczyków.
mułła - duchowny muzułmański.

źródło: Ahmad Dżawid, B. Parker, Legends of Afganistan, Kabul, lata siedemdziesiąte XX wieku.