Legenda o smoku z Czarch

Wiele lat temu żył pewien święty mąż o imieniu Szahmahadżuddin, który przeniósł się z Ghazni* do wioski Czarch leżącej w dolinie Logar*. Starzec zamieszkał tam i wkrótce zasłynął wśród ludzi ze swojej dobroci, stając się osobą poważaną, z której zdaniem się liczono. Od pewnego czasu mieszkańcy wioski żyli w ciągłym strachu przed smokiem, który często niepokoił ich schodząc z gór, aby ugasić pragnienie w wodach rzeki Logar. Po czym, wypiwszy z rzeki wszystką wodę, wracał ociężały w góry. Wieśniacy chcieli zabić smoka, lecz kiedy pojawiał się nad rzeką, byli zbyt przerażeni, aby cokolwiek zrobić. Zamykali się więc w swoich domach i drżąc ze strachu siedzieli tam, póki smok nie odszedł.

Pewnego dnia przyszli do świętego męża, który siedział w zamyśleniu pod platanem i poprosili, aby pomógł im rozprawić się ze smokiem. Szahmahadżuddin odparł, że pomoże im pod warunkiem, że nakarmią do syta wioskowych biedaków. Ludzie przystali na to i naznosili mu kur, jajek i koszy pszenicy, aby je rozdzielił między biednych.

Starzec ściął wtedy kilka drzew i zbudował z nich wielką skrzynię, którą postawił na brzegu rzeki. Po czym ukrył się i czekał. Smok pojawił się trzy noce później. Przyszedł, aby ugasić pragnienie, a gdy pił, Szahmahadżuddin rzucił weń kamieniem i trafił w jedno z jego ognistych oczu. Smok wpadł do rzeki, a wtedy starzec rzekł: "Smoku, wyjdź z wody i chodź za mną". Ten posłuchał i poszedł za świętym mężem w miejsce, gdzie ten zwykł siedzieć pod platanem. Tam Szahmahadżuddin jeszcze raz przemówił do smoka: "Teraz, smoku, wejdziesz do tej skrzyni i zostaniesz w niej do końca swoich dni. W każdy piątek będziesz mógł jednak ugasić pragnienie, chodząc nad rzekę pod postacią małego, czarnego węża i dopiero gdy wrócisz do skrzyni, odzyskasz swoją normalną postać."

Legenda głosi, że w Czarch ludzie widywali czasem w piątki po zachodzie słońca, jak mały czarny wąż, w którego jednym oku płonął ogień, pełzł szybko brzegiem rzeki. Ponadto mówi się, że wielka skrzynia wciąż stoi niedaleko rzeki i jeśli podróżni zajrzą do niej, zobaczą spoglądające na nich wielkie, płonące czerwonym ogniem oko. Niewielu jest jednak tych, którzy chcą odszukać skrzynię, a jeszcze mniej takich, którzy chcą zobaczyć płonące oko.

tłum. albert kwiatkowski

Ghazni - miasto we wsch. Afganistanie. Od 962 roku stolica państwa Ghaznawidów, przemieniona za panowania sułtana Mahmuda (998-1030) w bardzo ważny dla kultury perskiej ośrodek. W XIII i XIV w. znajdowała się pod panowaniem mongolskim, a od XVI w. wchodziła w skład państwa Wielkich Mogołów. Od 1747 roku w obrębie państwa afgańskiego. O buddyjskiej przeszłości miasta świadczą ruiny buddyjskiego klasztoru.
Logar - żyzna, szeroka dolina niedaleko Kabulu, którą płynie rzeka o tej samej nazwie.

źródło: Ahmad Dżawid, B. Parker, Legends of Afganistan, Kabul, lata siedemdziesiąte XX wieku.