Legenda o Kuh-e Degcze

Po południowej stronie Tang-e Otaki, w miejscu odległym od Kabulu o jakieś dwadzieścia mil, znajdowała się wioska Kuh-e Degcze. Mieszkali w niej czterej bracia i ich siostra. Byli biedni, utrzymywali się ze zbierania ziół, które potem sprzedawali na wiejskich bazarach. W poszukiwaniu ziół zmuszeni byli często do bardzo dalekiej wędrówki. Pewnego dnia, wróciwszy do wioski, przynieśli wieści o wrogu zbliżającym się z południa. Przerażeni wieśniacy zabrali cały swój dobytek i ruszyli w góry. Tam znaleźli schronienie. Przeszukali okolicę, aby znaleźć pożywienie i móc przeczekać trudne dni. Najważniejsza jednak była dla nich woda, a tej nigdzie w pobliżu nie było. Szukali źródła dzień i noc, lecz w końcu stracili nadzieję, a wraz z nią i odwagę. Wtedy czterej bracia zaczęli się modlić i za ich przykładem wszyscy wznieśli ręce ku niebu.

Ludzie bali się i byli źli na braci, przez których porzucili wioskę i uciekli w góry. Wtedy najstarszy brat rzekł, że nadzieję na ratunek pokłada w Bogu i poprosił, aby wszyscy poszli za nim. Następnie ruszył przed siebie i po pewnym czasie znalazł studnię. Był to pierwszy z cudów. Zaraz potem zdarzył się drugi. Uciekinierom bowiem zaczął doskwierać głód, lecz jakże wielkie było ich zdumienie, gdy wrócili do swojej kryjówki, a tam ujrzeli tyle jedzenia, że każdy z nich mógł się najeść do syta.

Wkrótce jednak spostrzegli nieprzyjaciół, którzy obrabowawszy i spaliwszy ich wieś, zbliżali się do ich kryjówki. Wydawało się, że to ostatnie chwile ich życia. Wtedy rodzeństwo usłyszało głos, który kazał im się rozbiec. "Bóg poprowadzi was w bezpieczne miejsce" - usłyszeli.

Bracia uciekli, zaś cztery góry w tej okolicy do dziś noszą ich imiona. Z kolei piąte wzgórze zostało nazwane na cześć ich siostry, która w tamtych trudnych dniach piekła chleb w pustym piecu. Legenda głosi, że chlebem tym karmiła po drugiej stronie gór swoich braci.

Pamięć o rodzeństwie po dziś dzień żyje w nazwach gór, wśród których żyli i umarli. Ludzie zaś uważają ich za świętych.

tłum. albert kwiatkowski

źródło: Ahmad Dżawid, B. Parker, Legends of Afganistan, Kabul, lata siedemdziesiąte XX wieku.