Szczęśliwej podróży

Dokąd wietrze tak pędzisz?
- krzew cierni zapytał.

Smutno mi tutaj.
Ty nie pragniesz opuścić
tej piaszczystej pustyni?

Marzę o tym, lecz co poradzę,
kiedy me nogi związane?

Dokąd wietrze tak pędzisz?

Dokądkolwiek,
byle stąd uciec.

Szczęśliwej podróży,
lecz na przyjaźń naszą i Boga,
gdy tę dziką pustynię
uda ci się przemierzyć,
kwiaty oraz deszcz
pozdrów ode mnie.

tłum. albert kwiatkowski

źródło: Szafi'je Kadkani, Gozide-je asz'ar, Enteszarat-e marwarid, Teheran 1385, s. 73.