9 (213)

Perła w skarbcu tajemnic* jest taka sama, jak dawniej,
a szkatułka miłości* nosi taki sam znak, jak dawniej.

Zakochani są ludźmi niosącymi to, co im powierzono,*
dlatego ich oczy płaczą, roniąc łzy* tak, jak dawniej.

Wietrzyk poranny* powie ci, że całą noc, aż do świtu
zapach twoich włosów jest przy nas tak, jak dawniej.

Nikt ani rubinów ani pereł nie szuka, oprócz słońca,
które pod ziemią je stwarza* tak, jak robiło dawniej.

Kochanka, którego flirtem zabiłaś, odwiedź i uratuj,
gdyż nieszczęśliwy czeka na ciebie tak, jak dawniej.

Kolor krwi naszych serc, który skrzętnie ukrywasz,
na twoich rubinowych ustach widać tak, jak dawniej.

Myślałem, że twoje warkocze* nikogo już nie zwiodą,
lecz lata minęły i widzę, że jest tak, jak dawniej.

Hafezie, opowiedz baśń o oczach od krwi czerwonych,
gdyż ze źródeł tych płyną łzy, jak płynęły dawniej.

tłum. albert kwiatkowski

Perła w skarbcu tajemnic - perłą jest tu miłość, a skarbiec tajemnic to serce.
szkatułka miłości - tutaj metafora serca.
to, co im powierzono - czyli miłość. Nawiązanie do Koranu: "Zaofiarowaliśmy depozyt/ niebiosom, ziemi i górom,/ lecz one odmówiły noszenia go/ i przestraszyły się;/ poniósł go człowiek/..." (Koran, XXXII:72).
łzy - w oryginale łży zostały przyrównane do pereł.
wietrzyk poranny - bad-e saba. To chłodny wietrzyk, wiejący o poranku na wiosnę. Uważa się, że przynosi on radość i wieści od zakochanych; dzięki niemu kwitną kwiaty.
które pod ziemią je stwarza - niegdyś wierzono, że dzięki światłu słońca powstają drogocenne kamienie.
warkocze - w oryginale: "hinduskie warkocze".