47 (24)

Ode mnie pijanego nie żądaj wierności obietnicom, ani dobrych manier,*
ponieważ już w Dniu Alastu* sławę jako ten, który dużo pije zyskałem.

Tej chwili bowiem, gdy do źródła miłości wszedłem i ablucji dokonałem,
natychmiast cały świat porzuciłem i wolny od wszystkiego się stałem.*

Podaj mi wino, bym - pijany - mógł tajemnicę przeznaczenia ci wyjawić*
i powiedzieć, kogo pokochałem i czyi zapach uczynił mnie tak pijanym.

Na drodze miłości słabszyś od owada, choć możesz być jak góra potężny.
Ty, który czcisz wino na miłosierdzie pałacu nie trać jednak nadziei.

Oprócz owych pijanych narcyzów,* których złe oko* nie może skrzywdzić,
pod tą turkusową kopułą nieba nikogo nie widzę, kto byłby szczęśliwy.

Duszę swoją poświęcę i oddam za jej usta jak pąk, gdyż w tym ogrodzie*
Ten, który łąki świata kwiatami zdobi piękniejszego pąka nie stworzył.

Dzięki błogosławieństwu twojej miłości Hafez stał się niczym Salomon,*
a to tyle znaczy, że oprócz wiatru nic jemu nie dało złączenie z tobą.

tłum. albert kwiatkowski

wierności obietnicom, ani dobrych manier - dosłownie: "nie żądaj posłuszeństwa (ta'at), obietnic i właściwego postępowania/zachowywania się (salah)". Przy czym może tu chodzić zarówno o posłuszeństwo rozkazom Boga jak i człowieka.
Dzień Alastu - zanim Bóg stworzył świat, przywołał do siebie dusze wszystkich jeszcze nienarodzonych ludzi, którzy dopiero mieli się zrodzić z jeszcze nie stworzonego Adama i spytał je: "Czy nie jestem waszym Panem?" (alastu bi-rabbikum), a one odparły: "Tak, potwierdzamy to" (bala szahidna) - (Koran, VII:172). Perscy mistycy przedstawiali często ów Dzień Alastu, jako Ucztę Alastu, na której saki (podczaszy - uosobienie Boga) krążył wśród dusz z pucharem w ręku, a one piły z niego wino miłości bożej.
natychmiast cały świat porzuciłem... - mamy tu wyrażenie czahar takbir zadan, którego podstawowym znaczeniem jest: "powiedzieć cztery razy Allah Akbar", co jest częścią modlitwy muzułmanów odprawianej za zmarłych. Wyrażenie to jest metafora porzucenia świata.
mógł tajemnicę przeznaczenia ci wyjawić - trzeźwi nie potrafią zrozumieć tajemnicy przeznaczenia człowieka. Nie można więc jej im wyjawiać. Byłoby to groźne. O tej tajemnicy można mówić tylko w stanie upojenia.
pijane narcyzy - w literaturze perskiej do tego kwiatu porównywane są oczy osoby ukochanej.
złe oko - to rozpowszechniony w krajach Wschodu przesąd. Każdy swym spojrzeniem może rzucić urok, choć są osoby szczególnie do tego predysponowane. Przed "złym okiem" chronią różnego rodzaju amulety.
w tym ogrodzie - dosłownie: dar baq-e nazar, czyli "w ogrodzie, który masz przed oczami". Niektórzy uczeni twierdzą, że chodzi tu o znajdujący się w Szirazie ogród zwany Baq-e nazar. Według nich ogród ten istniał również w czasach Hafeza.
Salomon - król izraelski, który żył i panował w X wieku p.n.e. Tak według tradycji żydowskiej jak i muzułmańskiej jest on wzorem mądrego, potężnego i sprawiedliwego władcy. Według legend posiadał cudowne moce i miał władzę nad demonami. Hafez bawi się słowem. Łączony tu z Salomonem zwrot: nist be dżoz bad be dast (dosłownie: "nie ma w ręku niczego oprócz wiatru") nawiązuje do Koranu (XXI:81): "A Salomonowi [daliśmy] - wiatr gwałtownie wiejący,/ który płynie na jego rozkaz ku ziemi...", a zarazem znaczy po prostu tyle, że "nie ma niczego/jego ręce są puste".