41 (316)

Nie rozpuszczaj warkocza na wietrze, byś mnie na wiatr nie rzuciła,*
i nie zaczynaj, proszę, flirtu, byś fundamentów moich nie zburzyła.

Ze wszystkimi wina nie pijaj, bym krwi cierpienia nie musiał pić.*
I nie odwracaj się już ode mnie, by nieba nie dosięgnął mój krzyk.

Z warkocza swego pętli nie splataj, by ten łańcuch nie spętał mnie,
i loków nad swoim czołem nie zwijaj, byś na wiatr nie rzuciła mnie.

Nie obdarzaj obcych przyjaźnią, byś mi spokoju mego nie odebrała.
I nie smuć się ich zmartwieniem, byś mi radości mojej nie zabrała.

Z cienia wyjdź i uśmiechnij się, bym różą nie zachwycał się więcej.
Jesteś jak cyprys, więc pokaż się, bym cyprysa nie podziwiał więcej.

Nie świeć wszędzie jak świeca, inaczej spalę się w płomieniu twoim,
i nie wspominaj innych przy mnie, byś została już w pamięci mojej.

Nie czyń tak, aby o tobie mówili, byś w góry mnie nie wyprowadziła,
i nie zachowuj się jak Szirin, byś w Farhada mnie nie zamieniła.*

Zlituj się nade mną, biednym nędznikiem i pomóż mi, wysłuchaj mnie.
Inaczej skargę wykrzyczę, a mój krzyk na dworze Asafa* rozlegnie się.

Hafez nigdy nie odwróci się od ciebie, choćbyś po stokroć go raniła,
ponieważ stał się wolny tego dnia, kiedy spętałaś go i uwięziłaś.

tłum. albert kwiatkowski

byś mnie na wiatr nie rzuciła - "rzucić na wiatr" to synonim unicestwienia.
bym krwi cierpienia nie musiał pić - "krew cierpienia" to smutek, rozpacz.
Szirin i Farhad - para bohaterów romantycznych. Szirin była królową, w której zakochał się kamieniarz Farhad. Więcej o nich tutaj.
Asaf - wezyr Salomona. W literaturze perskiej Asaf jest po prostu wezyrem.