39 (388)

Wiosna i kwiaty radość przyniosły i unieważniły skruchę,
więc widząc, jak róża się śmieje i ty z serca usuń smutek.

Gdy o poranku przybył wiatr,* pąk nabrzmiał pragnieniem,
po czym rozerwał swoją szatę i oszalały wyszedł z siebie.*

Prostoty ucz się od wody, która w sercu płynie nieskalana,
a od cyprysa ucz się, jak wolnym być i nie padać na kolana.*

Spójrz, z jakim kunsztem loki różom zaplótł poranny wiatr!
Spójrz, hiacynta warkocze rozwiane otuliły jaśminu twarz!

Pąk to panna młoda, która z radości komnatę swą opuściła*
i swym pięknem zbudziła miłość i szaleństwo tu sprowadziła.

Słowik postradał zmysły swoje, pragnąc z różą się złączyć,*
a jego płacz był tak głośny, że dom smutku opuścił w końcu.

O tym, co piękni wtedy mówili i o czarze wina nam powiedz;
mów, powtarzając fatwę* mądrego starca oraz Hafeza słowa.

tłum. albert kwiatkowski

wiatr - bad-e saba jest to chłodny wietrzyk, wiejący o poranku na wiosnę. Uważa się, że przynosi on radość i wieści od zakochanych; dzięki niemu kwitną kwiaty.
po czym rozerwał swoją szatę... - czyli zakwitł (wyzwolił się).
a od cyprys ucz się... - w perskiej literaturze cyprys - drzewo o prostej, smukłej sylwetce, symbolizuje bycie wolnym.
komnatę swą opuściła - dosłownie haram, czyli miejsce, gdzie ktoś obcy nie może wchodzić; miejsce święte.
słowik i róża - słowik jest symbolem osoby kochającej - róża symbolem ukochanej.
fatwa - opinia prawna dotycząca jakiejś kwestii spornej, wydawana przez autorytety religijne. Hafeza jednak opinie autorytetów religijnych nie interesują. Tym, którego słów warto słuchać, jest starzec (pir) - przewodnik, znający sekrety winiarni.