31 (423)

Wczoraj w nocy u drzwi winiarni* stanąłem zaspany;
szatę* miałem brudną, a dywanik* winem pochlapany.

Drzwi otworzył syn maga,* po czym spojrzał na mnie
z litością i rzekł: "Obudź się wędrowcze* zaspany

i umyj się. Musisz wejść do winiarni z wdziękiem,
by klasztor ten* nie został przez ciebie zbrukany.

Jak długo jeszcze rubinowym winem brudzić chcesz
klejnot swojej duszy, goniąc za słodkimi ustami?

Tyś starcem,*, więc na etapie tym* w czystości żyj
i nie brudź szat, jak to młodzi mają w zwyczaju.

Oczyść się i opuść studnię, którą jest ten świat,
ponieważ nie oczyści cię woda z gliną zmieszana."

Rzekłem: "Duszo moja,* przecież nic się nie stanie,
jeśli na wiosnę księga róż czystym się winem poplami.

Znający Miłości Drogę* utonęli przecież w tym morzu
głębokim, a woda ich nie zmoczyła i suchymi zostali."

Rzekł: "Nie bądź dumny Hafezie, że znasz tajemnice."
Odparłem: "Ach, jak rani łaska z naganą zmieszana."

tłum. albert kwiatkowski

winiarnia - mejchane, mejkade - miejsce spotkań sufich - pijano tam wino - wino miłości bożej. W literaturze mistycznej wino przynosiło upojenie Bogiem - stan zjednoczenia z Nim. Winiarnia również symbolizuje wnętrze mistyka, który osiągnął cel; wnętrze przepełnione pragnieniem poznania Boga i jedności z Nim. W trzecim bejcie winiarnię określa się częstym i wymiennie stosowanym z mejchane i mejkade słowem charabat (ruina). Z jednej strony wskazuje ono, że miejsca, w których sufi spotykali się, aby pić wino, znajdowały się na obrzeżach miast, w ruinach. Z drugiej strony, w literaturze mistycznej, słowo charabat wskazuje na zniszczenie cech, które wiążą człowieka ze światem materialnym i na całkowite unicestwienie jego cielesnego istnienia.
szata - tutaj: włosiennica - szata noszona przez sufich, jeden z ich zewnętrznych wyróżników. Wielu z tych, którzy ją nosili, było jednak zwykłymi oszustami i dlatego w sufizmie często symbolizuje ona obłudę.
dywanik - tutaj: modlitewny dywanik.
syn maga - mag to kapłan zoroastryjski. Syn maga zaś jest tutaj podczaszym, sakim, który usługuje w winiarni, podając wino. W literaturze mistycznej opiewana jest jego uroda, zaś wino, które podaje, to wino miłości do Boga.
klasztor ten - winiarnia przyrównana jest tu do klasztoru.
wędrowcze - wędrowcem jest mistyk, a jego droga wiedzie ku zjednoczeniu z Bogiem. Droga ta dzieli się na trzy etapy. Pierwszy z nich to szari'at, drugi - tariqat, trzecim jest ma'arifat. Pierwszy etap jest etapem przygotowawczym, ostatni zaś to osiągnięcie celu. Środkowy, o którym właśnie mówi Hafez, to właściwa droga, a ta z kolei jest składową etapów , których ilość różni się w zależności od przekazów.
Tyś starcem - zwrot ten - w oryginale użyto słowa pir ("starzec", "przewodnik na drodze do Boga", "szejch") - może określać zarówno wiek, jak i etap na drodze do Boga.
na etapie tym - manzel - tłumaczony dwojako: jako "etap życia" lub "etap na drodze, którą mistyk kroczy do Boga", droga ta bowiem podzielona jest na postoje, określane właśnie słowem manzel.
Duszo moja - w oryginale "Duszo Dusz", co może być zarówno apostrofą do osoby ukochanej, jak i do Boga.
znający Drogę Miłości - tutaj: sufi, znający drogę, która prowadzi do Boga - Drogę Miłości.