26 (431)

Gdy całuję jej usta, to tak jakbym pił wino
i zanurzał się w wodę, która jest wodą żywą.

Ani nikomu nie mogę wyjawić jej tajemnicy,*
ani ścierpieć, kiedy z kimś innym ją widzę.

Całując jej usta, czara cierpi i krew pije,
gdy jej twarz widzi róża, potem się oblewa.

Podaj wina czarę, nie wspominaj Dżamszida.*
Kto pamięta, kiedy żył on albo Kejanidzi?*

Piękny grajku na harfie zagraj za zasłoną*
i trąć struny tak, aby dusza zadrżała moja.

Nadeszła wiosna, w ogrodzie róża rozkwita,
ty też dywanik* zwiń i zdejmij habit mnisi.

Pijanego jak jej oczy nie zostawiaj saki,*
lecz na pamięć jej ust rubinowych wino daj.

Dusza nie pragnie uciekać od ciała takiego,
które gorąca krew czary* wypełnia po brzegi.

Hafezie, kiedyś musisz powściągnąć swą mowę
i posłuchać wina, jak milcząc snuje opowieść.

tłum. albert kwiatkowski

tajemnica - tutaj: miłość.
Dżamszid - czwarty król świata. Początkowo król mądry i sprawiedliwy, później popadł w grzech pychy, opuścił go królewski majestat i poddani wypowiedzieli mu posłuszeństwo. Według legend posiadał on czarę, w której odbijał się cały wszechświat.
Kejanidzi - legendarna dynastia Iranu.
za zasłoną usiądź - w dawnych czasach w sali, w której miło spędzali czas możni, rozciągano zasłonę, a muzykanci i śpiewacy siadali za nią, zabawiając gości śpiewem i grą.
dywanik - chodzi o dywanik modlitewny, na którym modli się muzułmanin.
saki - podczaszy, który usługuje w winiarni, podając wino. W literaturze mistycznej opiewana jest jego uroda, zaś wino, które podaje, to wino miłości do Boga. Tym samym saki staje się uosobieniem Absolutu.
krew czary - tutaj: wino.