14 (396)

Saki,* ranek już jest, napełnij więc czarę winem,
niebo nie stoi, pospiesz się, bo życie szybko mija.

I zanim ten świat kruchy, ulotny ruiną się stanie,
upij nas winem w kolorze róży i uczyń z nas ruinę.

Na wschodzie pucharu pojawił się już blask wina,*
jeśli rozkoszy pragniesz, przerwij sen natychmiast.

W dniu, gdy niebo z naszych prochów dzbany ulepi,
pamiętaj, aby puchar głów naszych winem napełnić.

Ze świata uciec nie chcemy, o skruszę nie myślimy,*
czcza mowa nam obca,* rozmawiaj z nami przy winie.*

Wiedz Hafezie, że miłość do wina to słuszna droga,
wstań więc, wejdź na nią i wytrwale krocz po niej.

tłum. albert kwiatkowski

saki - podczaszy, który usługuje w winiarni, podając wino. W literaturze mistycznej opiewana jest jego uroda, zaś wino, które podaje, to wino miłości do Boga. Tym samym saki staje się uosobieniem Absolutu.
blask wina - w oryginale wino przyrównywane jest do słońca, a brzeg pucharu jest horyzontem, zza którego ono wschodzi.
Ze świata uciec nie chcemy, o skruszę nie myślimy - mowa tu o zuhd i toube. Zuhd to trzeci z etapów drogi, którą kroczy sufi pragnący zjednoczenia z Bogiem; etap ten wymaga wyrzeczenia się wszelkich przyjemności, jakie oferuje człowiekowi ten świat. Toube zaś to pierwszy z etapów drogi sufich. To podjecie decyzji o zerwaniu z konwencjonalnymi formami życia religijnego.
czcza mowa - w oryginale tamat. Chodzi tu o przechwałki niektórych sufich (mistyków) na temat mocy i umiejętności, jakie zdobyli.
rozmawiaj z nami przy winie - dosłownei: "prz czystym winie". Chodzi tutaj o wino z górnych warstw beczki: czyste i niezmieszane z osadem.