1 (109*)

Już dawno, jak mój miły nie posyła mi wieści,
ani listów nie pisze, ani pozdrowień mi nie śle.

Sto listów do niego wysłałem, a król ten dzielny,*
ni posłańca nie wysłał, ni pozdrowień mi nie śle.

Do mnie, szaleńca, który od ludzi stroni, posłańca
nie śle rączego jak łania, szybkiego jak kuropatwa.

Wiedział, że ptak mojego serca wyfrunie mi z rąk,
lecz w łańcuchach swoich warkoczy nie uwięził go.

Winny temu jest saki* beztroski o ustach słodkich,
który wiedział, żem pijany, ale czary nie podał mi.

Od dawna już proszę o cuda* i o postojach* wieści,
lecz on o żadnym postoju nie wysłał żadnych wieści.

Hafezie, zachowuj się jak przystoi i nie protestuj,
kiedy Król do swojego sługi nie śle żadnych wieści.

tłum. albert kwiatkowski

król ten dzielny - chodzi o Dżalaloddina Szaha Szodżę' (Szah Szodża' to dosłownie Dzielny Król), który był najpotężniejszym władcą dynastii Muzafarydów, patronem Hafeza.
saki - podczaszy, który usługuje w winiarni, podając wino. W literaturze mistycznej opiewana jest jego uroda, zaś wino, które podaje, to wino miłości do Boga. Tym samym saki staje się uosobieniem Absolutu.
cuda - tutaj: cudowne umiejętności mistyków (sufich). Są świadectwem osiągnięcia szczególnej pozycji na drodze do zjednoczenia z Bogiem.
postoje - sufi kroczy po drodze, na której znajdują się postoje, wyznaczające etapy duchowego rozwoju.

źródło: Tłumaczone przeze mnie gazale oraz większość przypisów, pochodzi z wydania z komentarzem: M.R. Barzegar Chaleqi, Szach-e nabat-e Hafez, Teheran 1382.
Koran cytuję w tłumaczeniu J. Bielawskiego, Warszawa 1986.