Dża'far Sadiq*

Mauzoleum, w którym znajdował się grób Dża'fara Sadiqa, zburzony przez SaudówPowiadają, że pewnej nocy kalif Mansur* rozkazał wezyrowi:

- Przyprowadź Sadiqa. Postanowiłem go zabić.

Odparł:

- On przecież samotność wybrał, modlitwą jest wciąż zajęty i nie pragnie ani bogactwa ani władzy. Jaką korzyść da jego śmierć?

Jego słowa na nic się jednak zdały. Gdy odszedł, kalif rzekł do swoich służących:

- Gdy Sadiq przyjdzie, zdejmę z głowy nakrycie. Na ten znak zabijecie go.

Wezyr przyprowadził Sadiqa. Zobaczywszy go, kalif podbiegł do niego, po czym posadził na swoim miejscu, a sam ukląkł przed nim. Słudzy stali i patrzyli w zdumieniu. Kalif spytał Sadiqa:

- Czego sobie życzysz?

Odparł:

- Abyś mnie więcej nie wzywał i odesłał z powrotem, bym mógł służyć Bogu Wszechmogącemu.

Wtedy kalif rozkazał odprowadzić go z honorami, a gdy Sadiq odszedł, zaczął drżeć na całym ciele, odchylił do tyłu głowę i osunął się na ziemię. Trzy dni był nieprzytomny, a kiedy odzyskał przytomność, wezyr zapytał:

- Co się stało?

Odparł:

- Gdy Sadiq wszedł, zobaczyłem smoka o wielkiej paszczy, który rzekł do mnie: "Jeśli zrobisz mu krzywdę, pożrę cię". Przestraszyłem się tak, że nie wiedziałem, co mówię, i prosiłem Sadiqa o przebaczenie, po czym straciłem przytomność.

s. 12-13

***

Powiadają, że pewnego razu Sadiq zapytał Abu Hanifę*:

- Kto to jest człowiek mądry?

Odparł:

- Ten, kto potrafi odróżnić dobro od zła.

Rzekł:

- Osioł też odróżnia, kiedy go biją, a kiedy dają mu siano.

Abu Hanifa spytał:

- Według ciebie, kto to jest człowiek mądry?

Odparł:

- Ten, kto potrafi odróżnić dobro od dobra i zło od zła i z dwóch rzeczy dobrych wybiera lepszą, a z dwóch rzeczy złych wybiera tę, która jest mniej zła.

s. 14

tłum. albert kwiatkowski

Dża'far Sadiq - zob. Medyna

kalif Mansur - drugi kalif abbasydzki, panował w latach 754-775.

Abu Hanifa - prawnik, teolog, twórca jednej z czterech sunnickich szkół prawa, zwanej szkołą hanaficką.

źródło: wszystkie tłumaczone przeze mnie fragmenty pochodzą z: Faridoddin Attar Niszaburi, Tazkerat al-aulija, opracowanie i przypisy Mohammad Este'lami, Enteszarat-e Zawwar, wydanie czternaste, Teheran 1383.